"Worlds in Collision" (1989) || Doom Patrol #021 vol 2

Pan Grant Morrison po raz trzeci prezentuje nam swoją wizję Doom Patrolu. I jak ostatnio zastanawiałem się, czy jego wyobraźnia do mnie przemówi, tak po lekturze tego zeszytu wiem, że się zaprzyjaźnimy. Jest dziwnie a ja lubię, jak jest dziwnie 🙂

"Worlds in Collision" to trzecia część mini eventu "Crawling from the Wreckage", ale już na pierwszy rzut oka różni się ona od pozostałych. O ile wcześniejszym dwóm zeszytom bliżej do wprowadzenia do nowej serii o tyle ten numer to już przeskok do konkretów. Morrison dobrze wyjaśnia z czym przyjdzie się zmierzyć naszym bohaterom oraz jak bardzo nowe zagrożenie jest inne od tych wcześniejszych.

Przede wszystkim scenarzysta idzie bardzo mocno w stronę weirdu. Oczywiście upraszcza jego kwintesencję do konwencji superhero, ale nadal wypada to ciekawie. Tym razem problem Doom Patrolu dotyczy miasta-świata o nazwie Orqwith. Na moje komiksowe oko jest to wymiar istniejący równolegle do naszego. W historii został ów wymiar określony mianem 'płaszczyzny rzeczywistości, która przecina się z naszą'. Cała zabawa jednak polega nie na tym, że Orqwith istnieje. Grant Morrison tworzy z niego samonapędzający się byt, który został zrodzony początkowo w "Księdze bez tytułu" - dokładnie tak nazywa się ta księga 😁 - a teraz owa rzeczywistość przybrała realne kształty.

Mało tego! Wypracowała coś na kształt własnej inkwizycji ścigającej śmiertelnych. W oczach Doom Patrolu są to Nożycoludzie porywający ludzi oraz pomagający upodobnić dany świat do rzeczywistości Orqwithu. Jak dodamy do tego istnienie jakichś filozofów, którzy stworzyli "Księgę bez tytułu" to mamy mocne weirdowe combo. Zagadkowe wymiary, dziwne księgi, akolici, bramy do innych rzeczywistości. Czy można chcieć więcej? 😏

_________________________

"Worlds in Collision"

#021 "Doom Patrol" vol 12 [03/1989]

Scenariusz: Grant Morrison

Rysunki: Richard Case

Tusz: Scott Hanna

Kolory: Daniel Vozzo

Okładka: Richard Case

Polskie wydanie: "Doom Patrol" tom pierwszy [Egmont 06/2019]

#020 "Doom Patrol. Crawling from the Wreckage. Cautionary Tales" vol 2 [03/1989]

Było dziwnie a teraz jest jeszcze dziwniej. I tak zostanie na bardzo, bardzo długo, gdyż za sterami owego runu stoi Grant Morrison. Scenarzysta nie mający problemu ze zwariowanym mieszaniem wątków oraz z upychaniem w nich pomysłów mocno absurdalnych. Na tyle oderwanych od norm świata rzeczywistego jak to tylko możliwe. Tak, jestem jak najbardziej świadom, że taka jazda bez jakichkolwiek halumców może utrudniać czytelnikowi właściwą ocenę tego co widzi on w komiksie ale z drugiej strony… weird sączący się niemalże z każdej planszy także ma swój urok. I to wielki.

Drugi zeszyt mini eventu "Crawling from the Wreckage" momentami może przypominać sen szaleńca. Naprawdę. Dostajemy bohaterów deklarujących wiersze, mamy dziewczynę z osobowością wieloraką, mamy dziwaczny byt będący czymś w rodzaju pasożyta żerującego na dwójce ludzi i mamy pana Nilesa Cauldera, którego oziębłość po prostu paraliżuje. Do tego dochodzą nożycoludzie, tj. zagadkowe postacie wycinającye jednostki z ich rzeczywistości. Ich 'praca' ma w sobie coś makabrycznego. Jakby wszyscy wokół nich byli zwykłymi marionetkami, istotami zależnymi od kaprysu siły wyższej mogącej w każdej chwili wymazać dane istnienie. Ciekawa koncepcja.

Fabularnie "Cautionary Tales" pokazuje nam dalszy etap tworzenia się nowego Doom Patrolu. Caulder robi podchody do Rebisa, Will Magnus próbuje zmiękczyć Robotmana a Szalona Jane pokazuje swoje kolejne oblicza. No i dostajemy zalążek problemu, który jak sądzę zmobilizuje naszych bohaterów do wspólnego działania. Przynajmniej tak to wyglądałby w normalnym komiksie superbohaterskim ale jeżeli chodzi o "Doom Patrol" to niczego nie można być pewnym.

_________________________

"Crawling from the Wreckage. Cautionary Tales"

#020 "Doom Patrol" vol 2 [03/1989]

Fandom wiki

Scenarzysta: Grant Morrison

Rysownik: Richard Case

Tusz: Scott Hanna

Kolorystyka: Michele Wolfman

Okładka: Richard Case, Carlos Garzón

Polskie wydanie: "Doom Patrol" tom pierwszy [Egmont, 06/2019]

#019 "Doom Patrol. Crawling from the Wreckage" vol 2 [02/1989]

Był czas, kiedy regularnie umilałem sobie wieczory czytając o wyczynach ekipy Nilesa Cauldera. Nosiłem się nawet z zamiarem zerknięcia do ich pierwszych przygód ale po lekturze runu pana Paula Kupperberga uznałem, że pora jednak odpocząć. Nie zmierzał on w dobrą stronę. Przerwa trwała ponad półtora roku. Dzisiaj wracam na stare śmieci sięgając po debiutancki - w odniesieniu do tej konkretnej serii - zeszyt Granta Morrisona i śmiem twierdzić, że tego mi było trzeba.

Owszem, Morrison pewne stałe zostawił - jak chociażby trudny charakter Cheifa a właściwie jego… mocno kontrowersyjne podejście do budowania zespołu - ale dorzucił również trochę nowego. Na początek niewiele ale wierzę, że im dalej w las tym novum zapanuje nad starym. Zresztą, sama nazwa tego zeszytu "Crawling from the Wreckage" może sugerować o planach odświeżenia marki i wyprowadzenia jej z lekkiego kryzysu. Pojawia się kilka nowych postaci - Crazy Jane, Eleanor Poole, Rebis - a także powoli zaczynają być przestawiane klocki, na których z reguły budowano sztampowe superhero.

Mówiąc prościej: Morrison nie poszedł na prościznę i zrezygnował z prezentacji Villaina Tygodnia. Zamiast niego pokazał zdruzgotanych bohaterów - prym wśród nich wiedzie złamany Robotman - zmuszonych do powolnego stawania na nogi. Pamiętajmy, że w niedalekiej przeszłości stracili oni sporo przyjaciół, przestali być zespołem a wielki Caulder nie wydawał się zainteresowany wspieraniem ich, Także, zapowiada się dobrze. Za rysunki odpowiada Richard Case, którego kojarzę z cyklu "Sandman Mystery Theatre". Nie jest to jakaś szalenie ładna kreska ale dobrze, że taka nie jest. Powiedzmy, że dopasowuje się do ogólnej atmosfery.

_________________________

"Crawling from the Wreckage"

#019 "Doom Patrol" vol 2 [02/1989]

Fandom wiki

Scenarzysta: Grant Morrison

Rysownik: Richard Case

Tusz: Carlos Garzón

Kolorystyka: Michele Wolfman

Okładka: Richard Case

Polskie wydanie: "Doom Patrol" tom pierwszy [Egmont, 06/2019]