Skończywszy czytać "Opowieść ostatniego Iron Fista" dałem panom scenarzystom kredyt zaufania. Podobał mi się wypracowany przez nich vibe kryminalny oraz kolorystyka Matta Hollingswortha - jak zawsze będącego w dobrej formie - jemu towarzysząca. Ed Brubaker i Matt Fraction zaintrygowali postacią ściganego ale opanowanego Orsona Randalla - 'Rozumiem po chińsku, chłopcy' 😁 - i ogólnie byłem zadowolony, że pojawiła się Hydra, gdyż ta organizacja przeważnie sprawdza się tak w roli villaina zbiorowego przez duże V jak i zwykłych łotrów gotowych na łomot.
W historii "Siedem stolic nieba" - za każdym razem jak widzę ten tytuł myślę o "Siedmiu miastach Ciboli" Carla Barksa 🤷♂️ - nadal czuć, że panowie scenarzyści mają pomysł na ciekawą historię ale jednocześnie ta sama historia wydaje się mniej pociągająca niż jej poprzedniczka. Dzieje się w niej dużo, tego scenarzystom nie można odmówić. Wątków dostajemy naprawdę sporo a dwa z nich śledzimy wręcz z wypiekami na twarzy, co mi osobiście zdarza się dość rzadko w historiach Marvel Comics. Gdzie zatem pojawia się problem? Nie wiem ale jako całość coś zaczyna zgrzytać.
