[02.1988] "White Gold and Truth"

 

Gotham City. Podczas nocnego rekonesansu Jason Todd spotyka tajemniczego Nigthwinga. Nasz bohater nie zna prawdziwej tożsamości nieznajomego, nie rozumie co go sprowadza do miasta ani dlaczego chce on odwiedzić Wayne Manor. Zgaduje za to, że odpowiedzi na te wszystkie pytania zna jego nowy mentor.

Uwielbiam takie opowieści. Takie, które rozbudowują uniwersum, dostarczają fabularnych smaczków i dbają aby niniejsza seria nie ograniczała się jedynie do Mrocznego Rycerza. "White Gold and Truth" Jima Starlina jest właśnie taką opowieścią. Po pierwszych przygodach Jasona Todda w roli nowego Robina czas na jego spotkanie z legendą, z wielkim Dickiem Graysonem. A właściwie to na konfrontację Dicka z jego dawnym mistrzem. Panowie muszą wyjaśnić sobie kilka kwestii – zalegających od "Did Robin Die Tonight?” – oczyścić wzajemne relacje i uznać własne słabości. Dość duży problem z tym ostatnim na pan Wayne, ale koniec końców – po ostrej wymianie zdań z panem Graysonem – przyznaje, że nawet on potrzebuje wsparcia.

Za genialną okładkę odpowiadają Jim Aparo, Bill Sienkiewicz oraz Anthony Tollin.

#416 "Batman. White Gold and Truth" vol 1 [02/1988], brak polskiego wydania.

Twórcy: Jim Starlin, Jim Aparo, Mike DeCarlo, Adrienne Roy, Augustin Mas, Dennis O'Neil, Dick Giordano.

[01.1988] "Millennium"

 

Jim Gordon został uprowadzony przez Manhunters – pierwszych gwiezdnych stróżów prawa powołanych do działania przez Guardians of the Universe – i zastąpiony wysoce inteligentnym robotem. Batman i Robin wyruszają do Arkham Asylum aby porozmawiać z Floronic Man – jest jednym z Wybrańców zgłoszonych do projektu Millenium – oraz aby zdemaskować fałszywego komisarza.

Zanim zasiądziecie do lektury opowieści Jima Starlina zachęcałbym do zapoznania się z wcześniejszymi odsłonami crossoveru "Millenium". Naturalnie niniejszy zeszyt można czytać bez specjalnego przygotowania ale niektóre wątki – jak chociażby rola Floronic Mana – byłyby o wiele bardziej zrozumiała, jeżeli stosowny research zostałby jednak wykonany. Zresztą, wspomniany crossover to naprawdę ciekawe wydarzenie. Może delikatnie za długie, ale ja osobiście oceniam je bardzo pozytywnie.

Jeżeli zaś chodzi o niniejszą historię to ogólnie wypada całkiem fajnie, choć pozbawiona została bardziej wyrazistego wątku przewodniego. Być może wynika to z faktu, że opowieść nie stanowi zamkniętej całość ale jest jednie częścią czegoś większego. Zasadniczo fabuła sprowadza się do pogoni bohaterów za fałszywym komisarzem. Od czasu do czasu twórcy podrzucają wstawki mające zachęcić do sięgnięcia po crossover "Millenium" i właściwie to tyle.

Na plus zaliczam występ Jasona Todda, który rozbawił mnie wrzutką o filmie "Alien" Ridleya Scotta. W dalszym ciągu ciekawie także prezentują się stosunki Batmana z Robinem. Widać, że coś w tej relacji zgrzyta. Wydaje się, że Bruce Wayne nie do końca ufa poczytaniom podopiecznego. Być może obawia się, że Jason podzieli los poprzedniego Robina. Być może chodzi o coś innego. Zobaczymy.

#415 "Batman. Millenium" [01/1988], brak polskiego wydania.

Twórcy: Jim Starlin, Jim Aparo, Mike DeCarlo, Adrienne Roy, Augustin Mas, Dennis O'Neil, Dick Giordano.

[10.1987] "The Sound of Silence"

 

W Gotham City dochodzi do tajemniczych kradzieży wszelkiego rodzaju dzwonów. Czyżby ktoś chciał pogrążyć całe miasto w błogiej ciszy? Skonsternowani Batman i Robin [Jason Todd] nie za bardzo wiedzą od czego zacząć, gdy ich uwagę przykuwa mim strzelający do rozkrzyczanego taksówkarza. Stopniowo sprawa nabiera tempa a wszystkie tropy zaczynają prowadzić do niejakiej Camillii Ortin.

"The Sound of Silence" to jedna z najciekawszych opowieści, które miałem okazję ostatnio przeczytać. Max Collins stanął na wysokości zadania. I nie mówię tutaj wyłączenie o ciekawym pomyśle na fabułę. Historia zawiera niemalże wszystko, co powinna zawierać dobra historia. Przede wszystkim duże brawa za wizerunek antybohatera, za jej image oraz nietypowe zdolności. Za kreskę odpowiadał Dave Cockrum, ale mówię nie tylko o fizycznych aspektach panny Ortin. W sposób bardzo ciekawy została ukazana także geneza samej postaci. Jej wewnętrzny problem z intensywnymi dźwiękami oraz hałaśliwym otoczeniem. W pewnym momencie zrobiło mi się autentycznie żal Camillii i zacząłem zastanawiać się Arkham Asylum to na pewno właściwe dla niej miejsce.

"The Sound of Silence" to naturalnie nawiązanie do słynnej piosenki zespołu Simon & Garfunkel.

#412 "Batman. The Sound of Silence" [10/1987], brak polskiego wydania.

Twórcy: Dick Giordano, Max Allan Collins, Dave Cockrum, Don Heck, Adrienne Roy, Augustin Mas.